
Moon gaat helemaal wild als ze katten ziet (ook bij konijnen en fazanten maar die komt ze iets minder tegen). Bij de kittens bij mijn broer valt het mee maar met de volwassen katten thuis (in de tuin) wordt ze echt gek. Ze maakt de grootste sprongen tegen de bomen aan of over dingen heen.
Vanavond had ze net haar avondeten op. Lekker in haar mandje van waaruit ze een heel klein beetje deur kon zien. Ik zat naast haar op de bank. Springt ze plots recht en gaat er als een pijl van door. Ik achter haar aan om te kijken wat ze doet. Ze was al helemaal tot achter in de tuin door of over de draad en zat op het veld als een wilde rond te rennen. Roepen heeft dan gewoon helemaal geen zin. Ik terug naar binnen om wat snoepjes te halen en zelf naar het veld om haar te roepen. Komt ze keihard aangerend en gaat met mij mee naar binnen terwijl ik het snoepje voor haar neus hield. Haar ogen zaten vol met tranen van het rennen en ze was aan het hijgen als een gek ook nog terwijl ze in haar mand neerlag. Aangezien ze had geluisterd (gekomen en mee naar haar mand) en het snoepje geroken vond ik dat ik het wel moest geven terwijl ik eigenlijk wist dat het niet goed is voor haar maag.
Nu heb ik een paar dagen geleden de film Marley & me gezien (prachtige film trouwens) en daar krijgt de hond een maagtorsie. Ik had het wel meer gelezen.. als ze net gegeten heeft en dan zo hard gaat rennen en echt een half uur hijgen achteraf ben ik bang dat ze zo'n maagtorsie zou krijgen. Kan een hond dit echt snel krijgen? Wat zijn de tekenen hiervan en wat kan je ertegen doen?
Of ze ooit gaat stoppen met als een gek achter de katten aan te gaan.. "I wished" .. maar eerst even proberen om haar ook op die momenten op mijn commando's te laten reageren..
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Toch een beetje "paranoia" of?" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken

Meeste maagtorsies gebeuren 's nachts op lege maag.
Bronhttp://www.petplace.com/dogs/rish-factors-and-prevention-of-bloat-in-dogs/page1.aspx

In de dierenartspraktijk waar ik gewerkt heb zag je toch de meeste torsies na het eten.
Vaak worden ze ongedurig, gaan ze janken, speekselen, proberen over te geven zonder dat het lukt en uiteindelijk zie je als je oplet 1 kant van hun lichaam opzwellen door de gassen die er niet uit kunnen. De bloedtoevoer wordt ook afgesloten waardoor het tandvlees bleek kan worden. Ze worden vreselijk ziek (shock) en kunnen dus doodgaan als je er niks aan doet. Zelfs de dierenarts kan ze niet altijd meer redden.
Heel veel honden bewegen gewoon na het eten en hebben nooit ergens last van. Maar vaak is het als een hond eenmaal een torsie gehad heeft dat de kans groter is dat hij er weer een kan krijgen. Grotere honden hebben meer kans. Rustig eten (niet schrokken), kleinere porties geven en echt laten rusten kunnen een maagtorsie voorkomen. Ook het soort voer dat je geeft kan helpen.

als je bang daarvoor bent, laat je je hond na het eten niet buiten, maar binnen uitbuiken, dan kan die nergens achterna rennen.
hier wordt gegeten savonds laat, en dan uitbuiken de verdere avond en nacht, alleen en niet in de tuin als ik niet zeker weet dat er katten zitten. op die manier kan je het voorkomen dat als er gegeten is, dat je hond dan een kat achterna zit.
wel de deur dan achter je dicht doen.

In theorie heeft maagtorsie en eten blijkbaar niets met elkaar te maken (geleerd tijdens pathologie in opleiding dierenzorg), maar als je het niet vertrouwt dan moet je zeker je gevoel volgen. Pathologie is namelijk geen exacte wetenschap
Hier zijn onze meiden altijd het actiefste na het eten. Dan is het echt even speeltijd tussen die twee. Eerst stopten we het ook altijd omdat Larah een st. bernhard is en dus een aanzienlijke kans op maagtorsie heeft. Maar na het vragen aan de dierenarts die ook zei dat het helemaal geen kwaad kon laten we ze gewoon doen 

Dank je wel iedereen voor jullie reacties!
Het ziet er naar uit dat er dan toch verschillende theorieën daarover bestaan. Misschien is het eten niet de oorzaak op zich maar zijn sommige honden daar gevoelig aan en wordt het risico groter na het eten of zoiets.. Gelukkig schrokt Moon haar eten niet naar binnen en is ze niet zo'n grote hond dus ik weet niet in hoeverre het risico bij haar groot is.
Moon is ook altijd heel actief na het eten maar meestal hou ik haar gewoon rustig. Dit keer stond de deur op een kier om het andere hondje binnen te laten en vanuit dat kiertje had ze denk ik de kat zien langslopen: oeps! Maar gelukkig, Moon is springlevend deze ochtend 
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Toch een beetje "paranoia" of?" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?